Brief aan kranten: "Een Kruisigen, Nu van Israël" (16§)
Brief naar kranten: “Een Kruisigen, Nu van Israël”
(Eerste, tweede en) Derde hoofdbrief: “Europa en Israël hebben elkaar nodig”
16a_Shalom!
^ Naast de hoofdbrief heb ik de volgende brief op 4 juni 2025 de laatste en derde keer naar de lezersrubriek van zeven toonaangevende Finse kranten gestuurd (Aamulehti, Etelä-Suomen Sanomat, Helsingin Sanomat, Karjalainen, Kouvolan Sanomat, Maaseudun Tulevaisuus en Turun Sanomat). Deze keer was ik er voor bijna honderd procent zeker van dat mijn hoofdbrief door geen van hen gepubliceerd zou worden. Net als de vorige twee keer.
Als actief christen ben ik volgens deze 'meerderheid' een vertegenwoordiger van extreme ideeën wie volledig genegeerd mag worden. Daarom heb ik deze keer geen poging gedaan om zonder beschuldigingen en zonder geestelijke teksten te schrijven, met als resultaat de volgende waarschuwing:
16b_Begeleidende brief “Een Kruisigen, Nu van Israël”
“Hé,
¤ Tweeduizend jaar geleden verwierpen de leiders van de Joden de Messias die hun beloofd was en zetten ze de kruisiging van Hem in gang. Dit volk heeft ten gevolge hiervan vreselijk geleden, zoals voorspeld was in het toen afgesloten Oude Testament (vergelijk Zacharia 13:7-9a en Matteüs 26:31).
Aan ons christenen werd de terugkeer van diezelfde Messias op de Olijfberg in Israël beloofd (Zach. 14:3-4; Handelingen 1:11).
¤ Maar in plaats van ons volk te helpen zich te richten op deze geestelijke goddelijke hoop, roepen jullie, de leiders en media van onze (en andere) democratie(ën), op tot een soortgelijke verwerping. Dat is trouwens ook wat voorspeld werd. In de nabije toekomst zullen bijna alle staten ter wereld optrekken tegen Jeruzalem (met als doel het aan de Palestijnen te geven als hun hoofdstad). Eerst lijden de Joden een kleine nederlaag (Zach. 14:1-2).
Vervolgens beschrijven de volgende gevolgen van een kernoorlog uw oordeel (2 Petrus 3:7), Zach. 14:12, <En dit zal de plaag zijn waarmee de HERE al de volken zal treffen die tegen Jeruzalem hebben gestreden: Hij zal ieders vlees, terwijl hij nog op zijn voeten staat, doen wegteren; de ogen van allen zullen wegteren in hun kassen en de tong van allen zal wegteren in hun mond.>
¤ Wie anders dan onze Schepper had de terugkeer van de Joden naar hun oorspronkelijke land en zulke gevolgen van een kernoorlog kunnen voorzien en voorspellen? Het werd zwart op wit beschreven. Het zijn gemakkelijk te volgen profetieën. Je hoeft geen gelovige christen te zijn om het te begrijpen.
Zie ook voor meer achtergrondinformatie de rest van mijn website, waar deze Brief naar kranten een deel van is.
¤ Of zie mijn Engelstalige boek "Book of Revelation, Explained", ISBN van vierde druk: 9789528096245.
Moge er zoveel respect zijn voor het eigen denken van de bevolking, dat u ook enkele van deze tegengestelde meningen vermeldt in uw analyses en nieuwsberichten.
16c_Postscript:
^ Toen het ultimatum van 60 dagen van de Amerikaanse president Trump was verstreken zonder dat Iran bereid was zijn uraniumverrijkingsproces te beperken, begon Israël de volgende dag de oorlog met Iran (13 juni 2025). De Finse minister van Buitenlandse Zaken, Elina Valtonen, bekritiseerde dit vervolgens via een tweet. Alsof zij, samen met de regering en de EU, betere resultaten met Iran had kunnen bereiken.
Iran heeft Israël jarenlang met totale vernietiging bedreigd samen met Hamas in Gaza, Hezbollah in Libanon en de Houthi's in Jemen Door hen allen wordt het vermoorden van Joden (en christenen) verheerlijkt. Bovendien zou na het verkrijgen van kernwapen het kleine Israël onder constante druk kunnen worden gezet en in een keer kunnen worden vernietigd. Het steunen van zo’n situatie in Europa, waar tijdens de Tweede Wereldoorlog 6 miljoen Joden, een derde deel van dit volk, werd vermoord, geeft het diepe morele, geestelijke en letterlijke verval van onze samenlevingen aan.
^ De historische gegevens die ik heb genoemd over de oprichting van de staat Israël, laten zien waarom Israël recht heeft op zijn eigen grondgebied en het recht heeft zichzelf te verdedigen. Helaas weigeren onder andere Finland en zijn media systematisch om dit soort historische waarheden door te geven.
Het is gemakkelijker om aan de kant van een grote meerderheid te staan en het kleine Israël, de enige echte en zelfs bloeiende democratie in het Midden-Oosten te bekritiseren. Aan de andere kant is het veel moeilijker om nieuwe democratieën op te zetten, bijvoorbeeld een Palestijnse of een Iraanse democratie. Tegelijkertijd worden de economische ontwikkelingen van onze eigen West-Europese democratieën steeds zorgwekkender. Blind voor de zwakheden van onze democratische regeringsvorm lijkt een ineenstorting onvermijdelijk (Matteüs 12:25).
16d_Hoofdbrief “Europa en Israël hebben elkaar nodig!”
“Het kleine Israël, met een Joods-Arabische bevolking van 10 miljoen inwoners en een land ter grootte van ongeveer de helft van Nederland, heeft vanaf zijn zelfstandigheid zich geconfronteerd gezien tegenover een duizendvoudige overmacht van allerlei islamitische buurlanden. Maar dit is slechts het topje van de ijsberg.
- Op dezelfde manier zit Israël in de greep van internationale vredesinstellingen en soortgelijke organisaties. Zo wordt Israël in de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties vaker veroordeeld dan alle democratieën en dictaturen ter wereld samen.
- Helaas zwijgen de media en hun zogenaamde experts meestal over deze wanverhouding. Bovendien vergeten ze de volgende gemakkelijk te begrijpen historische feiten en tegenargumenten over de oorsprong en het bestaan van Israël te vermelden.
Gedurende de Eerste Wereldoorlog viel het Ottomaanse Rijk in handen van de geallieerden. Daarna werd het verdeeld in vele Arabische staten en werd ook de Joden een eigen staat beloofd. Vanwege gewelddadig verzet van Arabische moslims probeerde de toenmalige wereldmacht, Groot-Brittannië, echter te voorkomen dat Israël onafhankelijk werd.
- In 1948 werd een klein deel van het aan de Joden beloofde land door de Verenigde Naties aan hen toegekend. De Joden moesten echter zelf maar zien hoe ze zich moesten verdedigen tegen vijf binnenvallende Arabische legers, zonder over een echt leger te beschikken.
- Een wapenembargo door de Verenigde Staten was een ander probleem voor hen, omdat dit land destijds zijn economische betrekkingen met de olieproducerende landen in het Midden-Oosten belangrijker achtte. Het kan als voorbeeld dienen dat de steun van de Verenigde Staten aan Israël nooit onvoorwaardelijk is.
- Het aantal Joodse vluchtelingen uit de omliggende islamitische landen, met een gedwongen achterlating van al hun bezittingen, was tegelijkertijd groter dan het aantal Arabieren/Palestijnen dat Israël verliet. Om die reden had Israël nooit voor het Palestijnse vluchtelingenprobleem verantwoordelijk mogen worden gesteld.
- In 1967 had Egypte, met hulp van Syrië en anderen, Israël voor het eerst op allerlei manieren bedreigd en afgesneden van de rest van de wereld. Toen Israël vanwege deze casus belli de Zesdaagse Oorlog tegen hen begon, sloot Jordanië zich bij de tegenstanders van Israël aan. Hierna veroverde Israël de Westelijke Jordaanoever en Oost-Jeruzalem op Jordanië. Na de oorlog werd Israël echter door de meerderheid van de Verenigde Naties veroordeeld als bezetter, hoewel het volgens internationale regels als verdedigende partij automatisch recht zou hebben gehad op deze gebieden.
- In 1973, met de Jom Kippur-oorlog, deed een olie-embargo de laatste openlijke steun aan Israël gevende West-Europese staten zich achter de Palestijnen opstellen. Voor de voorloper van de EU, de Europese Unie, werd dit de officiële lijn. Geld heeft hier het laatste woord, helaas.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog in Europa viel het hoogste percentage slachtoffers in Duitsland, als de vermoorde Joden niet worden meegerekend. Het bombarderen van Duitsland (en Japan) zou de enige manier zijn geweest om hun dictatoriale leiders uit te schakelen. En een soortgelijke vernietiging zou nodig zijn geweest om Hamas uit te schakelen.
- Onder onmenselijke druk heeft Israël zich ontwikkeld tot de staat die het nu is. In feite is het de enige goed functionerende democratie in het Midden-Oosten, met echte mensenrechten voor onder meer de Arabische bevolking. Evenzo verlangt het naar samenwerking met andere democratieën die weten dat aanvallen op Israël aanvallen op hun eigen systeem zijn.
- Op haar beurt zou het West-Europa kunnen inspireren en helpen met zijn innovaties.”
~ ~ ~ ~ ~